Agenda_medegedeeld

De Muziekacademie Anderlecht stelt voor:

 

Uit liefde voor Marie Salat

 

Vrijdag 15 juni 2018 om 20u30

CC De Merselborre in Vlezenbeek

 

 

 

Over de auteur:

Régine Deforges (°1935 - †2014) groeide op in diverse religieuse instituten. Op vijftienjarige eeftijd werd een dagboek van haar onthuld waarin haar diepste gevoelens voor een leeftijdsgenote stonden. Er ontstond een waar schandaal en ze werd van de instelling weggestuurd. Ze besloot na dit voorval om al haar dagboeken in de kachel te smijten en ooit wraak te nemen zonder te weten hoe.

« J'ai obéi, jeté dans le poêle ce qui me tenait le plus à cœur. Ma vie intime s'envolait en fumée. J'ai décidé que je me vengerais, sans savoir comment. »

In 1968 startte ze als eerste vrouw in Frankrijk een eigen uitgeverij. In het begin gaf ze enkele erotische werken van eigen hand uit, later ook van anderen. Hierdoor moest ze vijf jaar afstand nemen van haar burgerrechten wegens schending van “goed gedrag en zeden”. Werkelijk literaire erkenning kreeg ze door een trilogie over de oorlogsjaren, geschreven na diepgaand onderzoek.

Régine Deforges is een libertijnse feministe die pleit voor de rechten en de vrijheid van de vrouw, ook in de beleving van haar sexualiteit.

Over ‘Uit liefde voor Marie Salat’ vertelt ze het volgende: Drie jaar lang bleef de geschiedenis in mijn hoofd en nu is dan het moment gekomen om het verhaal te vertellen. Ik heb ervoor gekozen om de correspondentie van Marguerite voort te zetten en me de antwoorden van Marie voor te stellen. Deze kaarten zijn tussen 1903 en 1904 uitgewisseld door twee jonge vrouwen in een dorpje van nauwelijks driehonderd inwoners; de ene was naaister, de ander fabrieksarbeidster. Ik heb wel de plaats en namen gewijzigd.

 

Over de keuze van het stuk:

Miet en ik waren op zoek naar een stuk met weinig personnages dat de mogelijkheid bood om maar één protagonist op de scène te zetten. Het werd deze mooie en gevoelige parel.

Het stuk is een rollercoaster aan emoties. Vaak worden er aan papier meer geheimen toevertrouwd omdat die geschreven worden in de eigen vertrouwde omgeving. Het is moeilijker om diezelfde gevoelens over te brengen tegenover een echte gesprekspartner, hoe goed we die ook mogen kennen. In dit stuk krijgen we dus een eerlijke inkijk in de gevoelens van onze personnages. Daarom raakt dit stuk ons. Het hield ons de voorbije twee jaar ook niet los. Met spijt in het hart, hebben we wat moeten inkorten. Met grote zorg hebben we gewikt en gewogen zonder te raken aan alles waar we zo van hielden.

De tekst spreekt voor zichzelf maar heeft nood aan pauzes, rustmomenten, muzikale bruggen tussen verschillende emoties. Die ondersteuning vinden we in de gevoelige snaren van de cello die bespeeld wordt door ... uiteraard een vrouw.

Hopelijk is jullie nieuwsgierigheid nu gewekt en hebben jullie zin om binnen te kijken in de zielen van Margueritte Ribera en haar buurvrouw Marie Salat.